در آستانه روز ملی نخبگان مطرح شد؛
روایت نخبه نفتی از انتخاب وطن در تلاطم معیشت خواستار ثبات اقتصادی هستیم
سی دی دریا: عضو بنیاد ملی نخبگان ضمن برشمردن چالش های معیشتی و چرایی انتخاب ماندن در وطن، مطالبه صریح نخبگان از دولت را بیان کرد و خواهان ثبات اقتصادی شد.
به گزارش سی دی دریا به نقل از مهر، دهم مهرماه در تقویم رسمی کشور به نام «روز ملی نخبگان» ثبت شده است؛ روزی برای بازخوانی نقش کلیدی سرمایه های انسانی در راه پیشرفت علمی، صنعتی و فناورانه کشور. با این وجود، ورای همایش ها و پیام های تبریک رسمی، زیست واقعی نخبگان جوان درگیر معادلات پیچیده ای از انگیزه های درونی برای خدمت به میهن از یک سو و تنگناهای معیشتی، ناپایداری های اقتصادی و موانع ساختاری از طرفی است. نخبگانی که با وجود موقعیت های گوناگون مهاجرتی، ماندن در کشور را برگزیده اند، امروز نیازمند حمایت های هدفمند، پایدار و اراده ای جدی برای مشارکت در فرایندهای تصمیم گیری کلان کشور هستند.
خبرنگار مهر در آستانه روز ملی نخبگان و همزمان با دیدارهای سالانه نخبگانی، به سراغ آیدین لارستانی پژوهشگر برگزیده بنیاد ملی نخبگان و دانشجوی سال آخر مقطع دکترای مهندسی نفت دانشگاه شهید باهنر کرمان رفته است تا در گفتگویی صریح، وضعیت طرح های حمایتی، چالش های معیشتی، دلیلهای مهاجرت سرمایه های علمی و انتظارات محققان از دولتمردان را مورد واکاوی قرار دهد.
پیوند دیرینه با طرح های بنیاد نخبگان و ورود به طرح «پژوهشیار»
آیدین لارستانی، متولد ۱۳۷۴ و دانشجوی سال آخر دکترای تخصصی مهندسی نفت در دانشگاه شهید باهنر کرمان، مسیر کارهای نخبگانی خودرا از ابتدای دهه جاری شروع کرده است.
وی در تشریح سوابق علمی و بهره مندی از تسهیلات حمایتی اظهار داشت: ورود من به جامعه نخبگانی بنیاد از سال ۱۴۰۰ رقم خورد؛ در آن سال توانستم از تسهیلات طرح شهید صیاد شیرازی (سرباز نخبگی تخصصی) بهره مند شوم. بعد از آن، برای سه سال متوالی مشمول حمایت های طرح شهید وزوایی شدم که با هدف توانمندسازی و پشتیبانی از دانشجویان مستعد و برتر کشور طراحی شده است. از مهرماه سال ۱۴۰۳ و همزمان با دوره پژوهشی دو سال پایانی مقطع دکتری نیز به عنوان برگزیده طرح پژوهشیار انتخاب شدم و اکنون مشغول پیشبرد رساله خود ذیل این طرح هستم.
این پژوهشگر جوان که هم اینک پروژه تخصصی خودرا در مرزهای دانش مهندسی نفت دنبال می کند، پیرامون موضوع مطالعه خود توضیح داد: پروژه تخصصی من بر موضوع «ساخت و پایداری فوم دی اکسید کربن با هدف ازدیاد برداشت نفت و ذخیره سازی زیرزمینی کربن» متمرکز است؛ حوزه ای که از یک سو به افزایش راندمان مخازن هیدروکربوری کشور کمک کرده و از طرفی، قدمی موثر در جهت تعهدات زیست محیطی، کاهش انتشار گازهای گلخانه ای و ترسیب کربن بشمار می رود.
احیای برخی طرح های متوقف شده نخبگانی طی ۲ سال گذشته
لارستانی با ارزیابی عملکرد بنیاد ملی نخبگان طی دو سال اخیر و مقایسه آن با ادوار گذشته خاطرنشان کرد: در سالهای قبل، کارهای بنیاد دستخوش نوساناتی شد و برخی برنامه ها متوقف ماندند؛ به عنوان نمونه، طرح شهید وزوایی برای مدتی متوقف شده بود. اما در ۲ سال گذشته، علاوه بر احیا و بازفعال سازی طرح های گذشته، ابتکارات جدیدی مانند طرح «پژوهشیار» به اجرا درآمد. گرچه در آغاز، ضوابط و معیارهای پذیرش در این طرح به علت سخت گیری های علمی با بحث هایی از جانب دانشجویان همراه بود، اما به واقع بسته های حمایتی این طرح توانست نقطه عطفی در ایجاد دلگرمی و افزایش ماندگاری دانشجویان دکتری در داخل کشور ایجاد نماید.
وی ضمن اشاره به مسئله اشتغال و جذب در دستگاه های دولتی اضافه کرد: خیلی از محققان در دوران دکتری با مسئله آینده شغلی مواجه اند. طرح های جذب در نهادهای اجرایی نیز از نظر ساختاری ویژه دانش آموختگان است و تا وقتی که جلسه دفاع غائی رساله برگزار نشود، امکان ثبت نام و بهره مندی از آئین نامه جذب برای دانشجویان شاغل به تحصیل وجود ندارد؛ از همین رو، نیاز است تا سازوکارهای بین دوره ای برای امنیت روانی دانشجویان سالهای پایانی اندیشیده شود.
دوراهی رفتن یا ماندن؛ چرا پذیرش دانشگاه های استرالیا را نپذیرفتم؟
مهاجرت نخبگان همیشه یکی از مباحث داغ محافل علمی است. لارستانی ضمن اشاره به این مورد که شخصاً موقعیت خروج از کشور را داشته اما ترجیح داده در ایران بماند، تصریح کرد: من پذیرش رسمی از دو دانشگاه در کشور استرالیا داشتم و امکان ادامه مسیر علمی در خارج از کشور برایم فراهم بود. با این وجود، تصمیم گرفتم در زادگاه خود بمانم. این تصمیم بر پایه دو محور شکل گرفت؛ نخست ملاحظات و تعهدات عاطفی و خانوادگی که دل کندن از وطن و خانواده را خیلی دشوار می کرد، و دوم فضای پژوهشی مناسب در بخش مهندسی نفت دانشگاه شهید باهنر کرمان. همراهی استادان و همت مجموعه دانشگاه در تامین بسترهای لازم، انگیزه ای جدی ایجاد کرد تا به جای مهاجرت، رساله دکتری را در داخل کشور به سر انجام برسانم.
معمای لاینحل «مسکن نخبگان»؛ دو سال دوندگی بی سر انجام
لارستانی در بخش دیگری از این گفتگو، از بن بست دو ساله در گرفتن مسکن نخبگان در استان سخن اظهار داشت: تامین مسکن برای نخبگان، همیشه یکی از پرتکرارترین وعده ها در تریبون های رسمی بوده است، اما در میدان عمل، روندی فرساینده دارد. نزدیک به دو سال است پیگیر پروژه مسکن نخبگان هستم و در در طول این دو سال تماس هایی هم با بنده گرفته شده اما تابحال بهنتیجه ملموسی نرسیده است.
۲۰ میلیون تومان برای نخبه تراز اول؛ معیشت زیر سایه تورم
برگزیده طرح پژوهشیار در تشریح واقعیت های دریافتی مالی نخبگان و نسبت آن با واقعیت های کف بازار اظهار داشت: پژوهشیار بدون شک یک طرح پیشرو و نجات بخش بود، اما رقم حمایتی ماهانه آنکه در حدود ۲۰ میلیون تومان تعیین شده که برای یک دانشجویی که تمام وقت موظف است پژوهش کند و اشتغال به کار دیگری هم نداشته باشد، این مبلغ با تورم فعلی و مشکلات اقتصادی به تنهایی حتی کفاف مخارج جاری یک زندگی معمولی دانشجویی و متأهلی را در وضعیت فعلی نمی دهد.
لارستانی با ترسیم ابعاد زیست اقتصادی خود خاطرنشان کرد: اگر همراهی و درآمد حاصل از اشتغال همسرم که کارمند هستند نبود و اگر شخصاً با استفاده از ساعات غیرپژوهشی به پروژه های مشاوره ای پاره وقت در شرکت های دانش بنیان و صنعتی روی نمی آوردم، با اتکا به درآمد طرح های نخبگانی اداره زندگی ممکن نبود.
حال سوال اساسی اینجاست که پژوهشگر مقطع دکتری که باید تمرکز تمام وقت روی لبه دانش داشته باشد، چقدر توان دارد که همزمان چند مسئولیت و پروژه جانبی را برای گذران زندگی به دوش بکشد؟
مطالبه از دولت چهاردهم؛ ثبات، گشایش در بن بست ها و میدان داری واقعی جوانان
این دانشجوی سال آخر دکترای مهندسی نفت در جواب این پرسش که مطالبه اصلی نخبگان از دولت مستقر چیست، از دو سطح کلان و ساختاری سخن به میان آورد: در لایه کلان، خواسته بی بدیل همه ما ایجاد ثبات اقتصادی، مهار نااطمینانی ها، تعیین تکلیف مناقشات بین المللی و خاتمه دادن به سایه تنش های منطقه ای و جنگ است؛ چونکه پیشرفت علمی و سرمایه گذاری خطرپذیر تنها در بستری از امنیت و پایداری به بار می نشیند.
وی در آخر تصریح کرد: در لایه دوم، انتظار روشن ما از مدیران ارشد اجرایی، شجاعت در «میدان دادن به جوانان» است. توسعه کشور با تکرار الگوهای مدیریتی کهنه و آزموده شده شتاب نخواهد گرفت. اگر دولت خواهان پیشرفت پایدار می باشد، راه را برای ورود جوانان نخبه، مستقل و صاحب تخصص به اتاق های فکر، سطوح سیاست گذاری، صنایع استراتژیک و مدیریت اجرایی باز کند. نخبگان می خواهند در ساختن آینده این وطن نقشی اثرگذار، ملموس و تعیین کننده داشته باشند.
منبع: cddarya.ir
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب